Creating a simple part with PartDesign/pl



Ten samouczek ma na celu nauczenie początkujących użytkowników FreeCAD kilku podstawowych funkcji, na przykładzie. Po omówieniu podstaw w Centrum użytkownika, będziesz mógł modelować pierwszą część krok po kroku.

W tym Poradniku omówimy w szczegółach:


 * Używanie Środowiska pracy Part Design, rysowanie szkicu.
 * Używanie funkcji wyciągnięcia (Pad) i kieszeni (Pocket).
 * Zmiana koloru i przezroczystości.
 * Ręczne przenoszenie części.
 * Wyświetlanie przypisanych wymiarów w szkicu.
 * Edycja jednego lub wielu wymiarów.
 * Korzystanie z funkcji geometrii zewnętrznej i użycie płaszczyzny odniesienia do wyśrodkowania otworu.

Używanie Środowiska pracy Part Design, rysowanie szkicu
Stwórz nowy dokument i wybierz Środowisko pracy używając okienka wyboru (numer 6 na obrazku) lub przez menu  View → Workbench. FreeCAD uruchamia się z paskami narzędzi u góry, "widokiem łączonym" po lewej, i widokiem 3d po prawej.

Tworzenie nowej bryły (body):

Wciśnij Create body. Uwaga: nie pomyl tej ikony która jest niebieska, z ikoną od Part Container która jest żółta.. W zakładce "Model" pod paskiem bocznym z widokiem łączonym pojawi się nowy obiekt nazwany "Body". Pojawi się on pod nazwą dokumentu, która jest "Unnamed" do czasu aż dokument nie zostanie zapisany. Body jest pojemnikiem/kontenerem, w którym elementy Part Design są kolejno rozmieszczane w celu utworzenia pojedynczej bryły. Zawiera własne osie odniesienia i płaszczyzny. Zostanie oznaczony na niebiesko w drzewie modelu (model tree), co oznacza że jest aktywny, czyli możemy edytować elementy które zawiera jak również dodawać nowe elementy do niego. Jeśli nie jest zaznaczony na niebiesko, kliknij na niego dwukrotnie, lub wciśnij prawy przycisk myszy i w menu kontekstowym wybierz opcję Przełącz na aktywną zawartość. Przed nazwą "Body" jest niebieska ikona identyczna z tą, za pomocą której stworzyłeś obiekt "Body". Klikając w strzałkę lub znak plusa znajdujący się przed "Body" możesz rozwinąć jego zawartość. W tej chwili zawiera on jedynie element nazwany "Origin". Przed "Origin" także znajduje się znak strzałki lub plusa. Kliknij na niego aby rozwinąć jego zawartość. Odsłania to wyżej wymienione osie i płaszczyzny odniesienia, jak pokazano na poniższym obrazku: Nowo stworzone aktywne "Body" z jego zawartością

Źródło (Origin) jest wyszarzone, co oznacza, że jego zawartość nie jest widoczna w oknie widoku 3D. Możesz przełączyć jego widoczność w widoku 3D zaznaczając pozycję Origin i wciskając spacje na klawiaturze. "Origin" teraz będzie oznaczone na czarno na drzewie. Wciśnij spacje ponownie aby ukryć "Origin" w widoku 3D. Naciśnij ponownie na klawisz strzałki lub znak plusa przed "Origin" aby zwinąć jego zawartość.

Zanim będziemy kontynuować, skorzystajmy z okazji do zmiany nazwy Body.

Zmiana nazwy "Body":

Na drzewie modelu kliknij prawym przyciskiem myszki na Body. Wybierz Zmień nazwę i wpisz nazwę, na przykład "Body part1" i naciśnij, aby potwierdzić.

Tworzenie szkicu:

Teraz będziemy zajmować się szkicem, określającym ogólny kształt części. Szkic jest rysunkiem opisującym profil, który należy zastosować dla elementu w celu uzyskania kształtu. Może być albo "dodatni" lub " dodawany", jak np. wyciągnięcie; albo "ujemny" alub "odejmowalny", jak kieszeń.

Ponieważ w tym przypadku ogólny kształt części jest regularny wzdłuż osi Y, stworzymy wyciągnięcie wzdłuż tej osi.

Wciśnij przycisk New sketch. przełącza się teraz na zakładkę "Zadania" i wyświetla okno dialogowe "Wybierz funkcję". To okno dialogowe oczekuje wyboru płaszczyzny, do której ma zostać dołączony nasz szkic i wyświetla listę dostępnych płaszczyzn. Wybierz XZ_Plane (płaszczyzna bazowa)' i naciśnij. Interfejs teraz się zmienia, Sketcher przejmuje kontrolę, a jego paski narzędzi pojawiają się nad widokiem 3D. Znajdujemy się na płaszczyźnie XZ bryły, aby można było nutworzyć szkic.

Aby ułatwić szkicowanie, można ustawić następujące opcje w polu Edycja elementów sterujących w panelu Zadania po lewej stronie:
 * Pokaż siatkę: zaznaczone
 * Rozmiar siatki: 10 mm.
 * Automatyczne wiązania: zaznaczone

Narysujemy poniższy szkic:



Zacznijmy od pierwszego segmentu:

Wybierz narzędzie. [Sketcher_CreateLine|Linia]. Kliknij na punkt początkowy, upewniając się najpierw, że obok i po prawej stronie kursora myszy pojawi się mała czerwona kropka. Kliknij następnie na oś X około 10 kwadratów w prawo lub około 100 mm. Jeśli odcinek nie ma dokładnie 100 mm w tym miejscu, nie ma to znaczenia, później nadamy mu stały wymiar, który będzie limitował tę długość.

Zrób to samo dla innych segmentów, spróbuj wycelować w punkty, które stworzyłeś i które muszą się rozjaśnić na żółto. Co oznacza, że punkty te będą zbieżne. Powinieneś otrzymać praktycznie tyle:



Zwróć uwagę na małe czerwone linie powyżej i obok narysowanych odcinków: są to ograniczenia poziome i pionowe. Twoje linie są zmuszone do pozostania w pozycji poziomej lub pionowej. Zauważ również symbol w postaci małego łuku po lewej stronie: oznacza to, że punkt jest przyczepiony do osi Z.

Teraz wybierz różne segmenty linii lewym przyciskiem myszy i trzymając wciśnięty lewy przycisk myszy, przeciągnij myszką, aby spróbować je przesunąć: niektóre są swobodne, inne nie.

Nakładanie wiązań:

W górnej części pola wyboru, w panelu Zadania, można odczytać liczbę stopni swobody już naszkicowanych elementów: musi to być około 6, celem ograniczeń jest zmniejszenie liczby stopni swobody do zera.

Skośna linia powinna się teraz swobodnie obracać: będziemy ją wiązać kątowo.

Kliknij na linię ukośną, następnie linię u dołu. Po wybraniu tych linii ich kolor zmieni na ciemnozielony. Następnie kliknij przycisk. Ikona ustaw kąt linii.



Wpisz wartość 30°. Obie linie mają teraz sztywny wybrany przez nas kąt. Wiązanie zostało stworzone po lewej stronie szkicu. Za pomocą myszki przesuń stworzone ograniczenie do wewnątrz szkicu.

Teraz zwiążemy dolną linie konkretnym wymiarem. Wybierz tą linie i kliknij Ustal poziomą odległość.

Wpisz wartość 100 mm. Pionowa linia po prawej stronie wyrównuje się teraz dokładnie z dziesiątym kwadratem siatki po prawej stronie.od jej początku.

Ustawmy całkowitą wysokość profilu, wybierając najwyższy punkt po lewej stronie, potem punkt początkowy. Kliknij na. Ustal pionową odległość, wprowadź wartość 50 mm.

Czynności te należy powtórzyć dla poziomej długości pochylonej linii z dodatkowym ograniczeniem odległości pionowej 50 mm.

Odsuń wymiary od profilu, aby zapewnić lepszą widoczność. Teraz powinieneś mieć coś takiego:



Zauważ, że ilość stopni swobody zmniejszyła się do 2. Powodują to wciąż otwarte końce.

Rysowanie łuku

Kliknij na przycisk. utwórz łuk w szkicowniku, ustaw kursor na współrzędnych około x = 80 y = 30; następnie kliknij, aby zdefiniować pierwszy punkt początkowy łuku w prawym górnym punkcie końcowym linii poziomej. Kolejnie kliknij, aby zdefiniować koniec łuku w górnym punkcie końcowym linii pionowej po prawej stronie (upewnij się, że punkty są podświetlone na żółto przed kliknięciem).

Nadaj promień wiązania łuku: wybierz łuk, a następnie kliknij na przycisk. Zwiąż łuk, po czym wprowadź wartość 20 mm.

Teraz wybierzmy kształt łuku jako styczną do połączonych z nim linii: wybierzmy łuk, następnie górną linię, a następnie kliknijmy na. Utwórz styczną .... Pojawia się komunikat Zastępowanie wiązań, kliknij. To samo dotyczy wiązań stycznej po drugiej stronie łuku.

Wykonaliśmy dwa etapy tworzenia szkicu, ale mogliśmy również całkowicie prześledzić profil, aby całkowicie go związać.

Szkic w pełni związany

Jeśli działałeś sprawnie, to powinieneś otrzymać to samo:



Szkic zmienił kolor na zielony, co oznacza, że cały został ograniczony. Nie ma w nim żadnych dwuznaczności, wszystko jest perfekcyjnie zdefiniowane. Potwierdza to komunikat solwera w lewym górnym rogu. Zwróć także uwagę na to, że środek łuku lekko się przemieścił, tak naprawdę podając te trzy ostatnie ograniczenia, FreeCAD obliczył poprawną pozycję punktu środka.

Jeśli Twój szkic nie jest jeszcze prezentowany w kolorze zielonym, oznacza to, że jeden lub więcej punktów nie zbiega się we właściwym miejscu (2 punkty mogą być jeszcze nie zbieżne, ale znajduja sie w sąsiedztwie). Zrób małe okno (okno przechwytywania) wokół punktu, aby wybrać i utworzyć Wiązanie zgodności na wybranym elemencie. Uwaga: nie myl Wiązanie zgodności z Utwórz punkt na szkicu. Ich ikony są bardzo podobne, jednak drugie narzędzie ma większą ikonę i dodaje indywidualny punkt w szkicu.

Czynności należy przeprowadzić w ten sam sposób w odniesieniu do wszystkich punktów.

Jeśli Twój szkic nadal nie jest wyświetlany na zielono, sprawdź, czy wszystkie linie (z wyjątkiem ukośnej) mają albo wiązania poziome lub  wiązania pionowe. W razie potrzeby dodaj je.

Używanie funkcji wyciągnięcia i kieszeni
Kliknij w przycisk w zakładce zadania. Środowisko pracy Sketcher zostanie automatycznie zamknięte, a Part Design ponownie wybrane. Widok złozony powróci do zakładki Model. Jeśli zostawiłeś element "Body part1" rozwinięty na drzewku, to zobaczysz nowy element obok Origin, zagnieżdżony w elemencie Body.

W tym momencie zapisujemy nasz dokument. Nadaj mu nazwę (na przykład "tutorial1" lub jakąkolwiek nazwę, którą uznasz za odpowiednią). Dobrą praktyką jest częste zapisywanie dokumentu, na przykład po wykonaniu szkicu lub funkcji.

Kliknij w przycisk Ustaw widok izometryczny a następnie  Dopasuj widok do okna, co daje wyśrodkowany widok izometryczny 3D.

Kliknij w przycisk Wyciągnij wybrany szkic, podaj długość 30mm; zaznacz pole Odwrócony aby zmienić kierunek, w którym bryła będzie wyciągnięta. Kliknij, kształt jest teraz gotowy. W drzewie modelu obiekt Pad (nazywany właściwość) pojawi się zamiast szkicu. W rzeczywistości jest to zatwierdzony szkic, ponieważ kształt opiera się na nim. Teraz kliknij na strzałkę lub plusa przy elemencie Pad aby rozwinąć go. Poniżej pojawi się nasz szkic, jest on automatycznie ukrywany w widoku 3D (jego etykieta jest szara).

Zauważ, że utworzony kształt jest bryłą.



Tworzenie otworu
Ustaw kursor myszki na górnej powierzchni elementu i kliknij, kolejnie użyj narzędzia Utwórz nowy szkic. FreeCAD automatycznie stworzy szkic przwiązany do tej powierzchni. Znajdujemy się więc na płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny bezwzględnej XY, ale z przesunięciem wysokości o wysokość elementu, tj. 50mm.

Możesz przełączyć widok okna 3D na widok aksonometryczny lub pozostawić model w widoku od góry. W każdej chwili można powrócić do widoku szkicu (widok jest zorientowany na płaszczyznę szkicu) za pomocą. Ikona Sketcher ViewSketch.

Zauważ, że źródłem tego nowego szkicu jest bryła. Oczywiście mogą się one różnić, jednak tutaj są mylone z pochodzeniem bezwzględnym.

Za pomocą narzędzia Utwórz okrąg w szkicowniku narysuj okrąg mniej więcej na środku powierzchni. Okrąg może mieć dowolny promień.

Wybierz okrąg i stwórz wiązanie za pomocą narzędzia Zwiąż łuk lub okrąg, jako miarę promienia podaj 5mm.

Wybierz punkt będący środkiem okręgu, a następnie Utwórz blokadę wiązania dla wybranego elementu; kliknij dwukrotnie na pole z wymiarem poziomym i wpisz wartość -65mm (tutaj wskazujemy pozycję względem pochodzenia szkicu). To samo dotyczy wymiaru pionowego (-15mm). Okrąg zajmuje właściwą pozycję, a szkic staje się zielony, co oznacza, że jest w pełni związany:



Zamknij szkic, w drzewie modelu pojawił się nowy o obiekt o nazwie Sketch001. Podczas gdy szkic jest cały czas zaznaczony, kliknij przycisk narzędzia Utwórz kieszeń z wybranego szkicu.

Kieszeń jest właściwością zwaną "substrakcyjną", usuwa materiał z naszej części, tutaj w formie cylindra, ponieważ szkic jest kołem. Ustaw jako Typ wartość Przez wszystkie, aby całkowicie wyciąć część. Wciśnij przycisk, aby zakończyć operację. W drzewie modelu na dole części Body1 pojawia się nowy element oznaczony Pocket i wskazuje Sketch001.

Zmiana koloru i przezroczystości
Istnieje możliwość zmiany koloru części, często przydatne jest wyróżnienie części spośród innych. Również można modyfikować przeźroczystość detalu, co jest pomocne przy prezentacji jego wnętrza.

Wybierz bryłę Body part1 i przejdź do najniższej części widoku połączonego, kliknij na zakładkę Widok; znajdź właściwość Kolor kształtu (Shape color). Może okazać się konieczne użycie pionowego paska przewijania w prawo, aby ją znaleźć. Możesz również poszerzyć kolumnę Właściwość: przesuń wskaźnik myszki nad linię rozdzielającą nagłówki Właściwości i Wartość; gdy kursor zmieni się w dwustronną strzałkę, naciśnij i przytrzymaj lewy przycisk myszy i przeciągnij go na bok, a następnie puść. W prawej kolumnie kliknij na szary kwadrat, który otwiera okno dialogowe Wybierz kolor. Wybierz inny kolor, a następnie kliknij w przycisk OK. Ponownie w zakładce Widok, zmień wartość opcji Przeźroczystość (Transparency), na przykład na 50 i naciśnij klawisz, aby zakończyć (0=całkowicie nieprzezroczysty, 100=całkowicie przezroczysty).

Otwór jest teraz widoczny wewnątrz części. Jest to często przydatne przy oglądaniu ukrytych lub wewnętrznych ścian modelu.

Można również zmieniać kolor linii i szerokość linii, aby zmienić grubość i kolor konturu części.

Ręczne przesuwanie części
Przejdź do zakładki menu głównego Widok i wybierz pozycję Przełącz oś przekroju To są osie absolutne. Powinieneś teraz zobaczyć w oknie widoku 3D trzy osie X, Y i Z w kolorach czerwonym, zielonym i niebieskim. Ten punkt orientacyjny pomoże nam odnaleźć się w przestrzeni. Ten punkt orientacyjny jest stały i niezmienny, jest to widok, który się obraca lub obiekt, który obraca się w tej przestrzeni.

Wybierz "Body"; Pod Combo View po lewej możesz to: (zakładka „Dane” musi byś ustawiona, może być konieczne kliknięcie karty „Dane”, aby była widoczna)



Kliknij na te małe trzy kropeczki (jeśli się nie pojawiają kliknij na pole "Placement"), otworzy się nowe okno w zakładce Tasks. Używając strzałek możesz zmienić pozycje i kąt części. To właśnie pozycja "body" przesuwa się w przestrzeni, orientacja w przestrzeni 3d się nie zmienia.

Inna metoda: w ComboCiew wybierz "Body" i kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz "Transform". Pojawi się coś takiego:



Przytrzymaj i przesuń stożki wzdłuż osi, lub przytrzymaj kilki aby obrócić "body" w jedną ze stron.

Teraz zresetuj wszystkie kąty i pozycje do wartości 0.

Wyświetlanie przypisanych wymiarów w szkicu
Może być bardzo użyteczne wyświetlenie niektórych wymiarów w szkicu. Może to być użyteczne nie tylko w celach informacyjnych ale też aby na przykład ustawić inne wymiary.

W drzewie modelu rozwiń "Body part1" a następnie "Pad". Pojawi się twój pierwszy szkic. Kliknij na niego dwukrotnie (lub kliknij prawym i wybierz "Edit sketch" w menu kontekstowym) następnie kliknij  Toggle Constraint.(Uwaga: w zależności od rozdzielczości Twojego ekranu, niektóre ikony mogą nie być widoczne. Na prawo, na końcu paska z opcjami ograniczeń znajdziesz przycisk . Kliknij na niego a wyświetlą się wszystkie opcje, włącznie z tymi które się nie zmieściły) Teraz możemy tworzyć wymiary informacyjne a nie ograniczenia, wymiary informacyjne będą na niebiesko i nie będą wypływać w żaden sposób na kształt Twojego szkicu. Są one obliczane automatycznie.

Przykładowo, możesz wyświetlić takie wymiary:



Widzimy na przykład, że łuk ma długość 20, ponieważ jest styczny z krawędziami.

Widzimy również, że FreeCAD oblicza lewą ścianę (50-50 x TAN 30 °), a także wymiar odległości osi łuku z początkiem.

Edycja jednego lub wielu wymiarów
Podczas modelowania możesz zmienić wymiary modelu. To bardzo proste: aby zmienić grubość częśći, kliknij dwukronie na "Pad" i podaj nową wartość, na przykład 40mm. Tę wartość możesz też zmienić w dolnej części combo view. Sprawdź czy kształt obiektu się zmienił.

Tak samo dla długości częśći, kliklij dwa razy na szkic, następnie dwa razy na ograniczenie 100mm, i zmień na 110mm.

Teraz widzisz że część się powiększyła, ale otwór nie jest na środku. Tak się stało ponieważ ograniczenie zostało przypisane do początku szkicu (punktu 0,0). Nie koniecznie byśmy tak chcieli, otwór powinien być zawsze wycentrowany, niezależnie od wielkości płaszczyzny na której się znajduje.

Wycentrowanie otworu
Pierwsza metoda używająca zewnętrznej geometrii

Ponownie włącz edycje szkicu z otworem i usuń pionowe i poziome ograniczenia.

Teraz kliknij  External Geometry.

Zrobimy dwie linie na szkicu, ale nie uwzględnione kształcie stworzonym na podstawie szkicu, czyli kształtu zrobionego za pomocą funkcji "Pad".

Kliknij na pionową krawędź, na przykład tej od strony naszego zaokgrąglenia.

Powinna pojawic się nowa fioletowa linia. Powtórz dla drugiej krawędzi, tej od strony nachylenia.

Teraz możemy użyć tych linii (a w sumie ich końcowych punktów) aby wycentrować nasz okrąg. Ale zanim to zrobimy, musimy dodać dwie przekątne linie pomocnicze.

Kliknij w Construction Mode, przełączymy się w tryb konstrukcyjny: linie będą niebieskie i nie zostaną uwzględnione poza trybem edycji szkicu. To pozwoli nam na wycentrowanie okręgu. Utwórz przekątne w taki sam sposób, w jaki narysowałeś pierwsze linie. Upewnij się, że wszystkie punkty są zgodne.

Następnie wybierz środek okręgu, potem dwie przekątne linie i kliknij Point on object, okrąg będzie teraz musiał mieć środek na przecięciu przekątnych, to jest właśnie centrum naszej płaszczyzny. Szkic musi być zielony, całkowicie ograniczony (to jest wymagane). Zauważ, że oprócz promienia okręgu nie jest już konieczne tworzenie więzów wymiarowych.



Zamknij szkic. Teraz otwór jest na środku. (funkcja "Pocket" nie została usunięta ale zmodyfikowana). Jeśli ponownie zmienisz wymiary, grubość lub długość, otwór znowu sam się wycentruje.

Unikaj linii kontrukcyjnych:

Często można uniknąć tworzenia linii konstrukcyjnych. Możesz ponownie otworzyć szkic, usunąć linie konstrukcyjne i użyć Symmetric constraint pomiędzy dwoma przeciwległymi wierzchołkami i środkiem okręgu (wybierz punkty w tej kolejności):



Dostaliśmy dokładnie taki sam rezultat, otwór jest w tym samym miejscu co poprzenio. Ale dzięki dostępnym ograniczeniom mamy więcej możliwych metod. Ten przykład pokazuje że często lepiej jest wybrać prostszą metodę, ograniczając w ten sposób liczbę stworzonych obiektów, a zatem także liczbę możliwych błędów.

Druga metoda używająca płaszczyzny odniesienia 

To jest inna, szybsza metoda dostępna od wersji 0.17: użycie płaszczyzny odniesienia i jej przypisanie.

Zacznijmy od usunięcia funkcji "Pocket" jak również szkicu z otworem. Wybierz górną powierzchnię obiektu i kliknij Datum point: stwórz punkt odniesienia w aktywnym "body". Wybrany tryb mocowania jest środkiem ciężkości.

Jeśli powierzchnia jest kwadratowa, środek ciężkości jest na przecięciu jego przekątnych. Upewnij się że punkt odniesienia został stworzony.

Ponownie wybierz górną powierzchnię, i trzymając CTRL wybierz stworzony punkt odniesienia w drzewie modelu. Puść CTRL i kliknij Datum plane. Stworzona została płaszczyzna, której punt 0,0 jest naszym punktem odniesienia.

Teraz bardzo łatwo jest stworzyć okrąg na środku! Wybierz z drzewa modelu, lub w widoku 3d płaszczyznę którą stworzyłeś, i kliknij Create a sketch, szkic został stworzony, ale jego punkt środkowy (0,0) jest naszym punktem odniesienia. Teraz narysuj okrąg o promieniu 5mm i upewnij się że szkic jest na zielono.

Uzyskujesz otwór z "Kieszeni", tak jak wcześniej, i zawsze będzie wyśrodkowany.



Ten poradnik jest zakończony, zapisz ten plik, możesz się dobrze bawić badając różne funkcje. Zmień wymiary, zmodyfikuj kształty, umieść nowe otwory na innych ścianach, to właśnie podczas popełniania błędów robimy postępy!

Możesz również kontynuować ćwiczenie umiejętności w kolejnym poradniku o nieco bardziej skomplikowanej części:

Basic Part Design Tutorial 017