Sketcher Workbench/pl



Warsztat Szkicownika (Sketcher Workbench) używany jest do tworzenia geometrii 2D przeznaczonej do wykorzystania w Warsztacie PartDesign i innych warsztatach. Zasadniczo geometria 2D jest uznawana za punkt startowy dla większości modeli CAD - prosty szkic 2D może zostać 'wyciągnięty' w bryłę 3D, dalsze szkice 2D mogą zostać użyte do stworzenia kieszeni (zagłębień) na powierzchni tej bryły i w końcu szkice mogą zostać użyte do wykonania 'bloków' (wyciągnięć) na powierzchni obiektów 3D. Wraz z operacjami boole'owskimi, kształty powstałe ze szkiców są rdzeniem produktywnego modelowania bryłowego.

Warsztat Szkicownika cechuje się więzami pozwalając na opisanie kształtów 2D dokładnymi definicjami geometrycznymi. Dodatkowo solwer przelicza tę geometrię pozwalając na interaktywne badanie stopni swobody szkicu.

Podstawy szkicowania z więzami
By wytłumaczyć jak działa Szkicownik może być przydatne porównanie do "tradycyjnego" sposobu rysowania.

Rysowanie Tradycyjne
Tradycyjna metoda rysowania CAD pochodzi od dawnej deski kreślarskiej. Rzuty prostopadłe (2D) są rysowanie ręczenie i przeznaczone do tworzenia rysunków technicznych. Obiekty są rysowane precyzyjnie w zamierzonej skali lub wymiarze. Jeśli chcesz narysować poziomą linię o długości 100mm startującą w punkcie (0,0), musisz aktywować narzędzie linii, kliknąć na ekranie bądź wprowadzić współrzędne (0,0) dla pierwszego punktu, następnie wykonać kolejne kliknięcie lub wprowadzić współrzędnie dla drugiego punktu (0,100). Ewentualnie możesz narysować linię bez określanie jej pozycji i przesunąć ją później. Kiedy skończysz rysować geometrię, dodajesz wymiary do niej.

Szkicowanie z Więzami
Skicownik odchodzi od tej logiki. Obiekty nie muszą być rysowane dokładnie jak założyłeś, bo zostaną później zdefiniowane za pomocą więzów. Obiekty mogą być rysowane nieściśle i, tak długą jak nie są ograniczone więzami, mogą być modyfikowane. W efekcie są "pływające" i mogą być przesuwane, rozciągane, obracane, skalowane itp. To daje ogromną elastyczność procesu projektowania.

Czym są więzy?
Więzy używane są do ograniczenia stopni swobody obiektu. Dla przykładu, linia bez więzów ma 4 stopnie swobody: może być przesuwana w poziomie lub pionie, rozciągana i obracana.

Wykorzystanie więzu poziomego lub pionowego, lub więzu kąta (względem innej linii lub jednej z osi), ogranicz jej zdolność do obracania pozostawiając ją z 3 stopniami swobody. Zablokowanie jednego z punktów w relacji do układu współrzędnych usunie kolene dwa stopnie. W końcu zastosowanie więzu wymiaru usunie ostatni stopień swobody. Linia jest w wtedy uznawana za w pełni ograniczoną więzami.

Różne obiekty mogą być wiązane między sobą. Dwie linie mogą być związane, którymiś ze swoich punktów, więzem nachodzenia (coincident). Między zostać ustawiony kąt między nimi lub mogą zostać powiązane jako prostopadłe. Linia może być styczna do łuku lub okręgu itp.

Są dwa typy więzów: geometryczne i wymiarowe.Są one opisane dokładnej w poniższej sekcji 'The tools'.

What the Sketcher is not good for
The Sketcher is not intended for producing 2D blueprints. Once sketches are used to generate a solid feature, they are automatically hidden. Dimensions are only visible in Sketch edit mode.

If you only need to produce 2D views for print, and don't want to create 3D models, check out the Draft workbench (keep in mind though that the Draft workbench can also be useful to create 2D geometry not available in the Sketcher at this time, like B-Splines.)

Sketching Workflow
To be added

Good Practices
Every CAD user develops his own way of working over time, but there are some useful general principles to follow.


 * A series of simple sketches is easier to manage than a single complex one. For example, a first sketch can be created for the base 3D feature (either a pad or a revolve), while a second one can contain holes or cutouts (pockets). Some details can be left out, to be realized later on as 3D features. You can choose to avoid fillets in your sketch if there are too many, and add them as a 3D feature.
 * Always create a closed profile, or your sketch won't produce a solid, but rather a set of open faces. If you don't want some of the objects to be included in the solid creation, turn them to construction elements with the Construction Mode tool.
 * Use the auto constraints feature to limit the number of constraints you'll have to add manually.
 * As a general rule, apply geometric constraints first, then dimensional constraints, and lock your sketch last. But remember: rules are made to be broken. If you're having trouble manipulating your sketch, it may be useful to constrain a few objects first before completing your profile.
 * If possible, center your sketch to the origin (0,0) with the lock constraint. If your sketch is not symmetric, locate one of its points to the origin, or choose nice round numbers for the lock distances. In v0.12, external constraints (constraining the sketch to existing 3D geometry like edges or to other sketches) are not implemented. This means that to locate following sketches geometry to your first sketch, you'll need to set distances relative to your first sketch manually. A lock constraint of (25,75) from the origin is more easily remembered than (23.47,73.02).
 * If you have the possibility to choose between the Length constraint and the Horizontal or Vertical Distance constraints, prefer the latter. Horizontal and Vertical Distance constraints are computationally cheaper.

The tools
The Sketcher Workbench tools are all located in the Sketcher menu that appears when you load the Sketcher Workbench.