Sketcher Tutorial/pl

Wprowadzenie
Szkicownik jest narzędziem do generowania obiektów 2D do wykorzystania w projektowaniu części. Szkicownik różni się od tradycyjnych narzędzi rysunkowych. Sposobem na pokazanie tej różnicy jest konstrukcja trójkąta. Trójkąt jest w pełni zdefiniowany przez 3 wartości, które mogą być dowolne z następującej listy: długość boku, kąt, wysokość, powierzchnia. Jedynym wyjątkiem są trzy kąty, które nie definiują rozmiarów.

Aby zbudować trójkąt z 3 odcinków w tradycyjny sposób, należy wykonać następujące czynności:
 * narysować linię bazową,
 * wykonać dwa łuki o promieniu wyznaczonym przez pozostałe dwie długości boków lub obliczyć współrzędne trzeciego punktu,
 * narysować brakujące dwa boki od punktów końcowych linii podstawowej do punktu przecięcia dwóch kół lub obliczonego wierzchołka.



Strona Wiki: Trójkąt pokazuje zbiór formuł do obliczania brakujących informacji w celu narysowania trójkąta z minimum informacji. Są one potrzebne, jeśli trójkąt musi być zdefiniowany za pomocą wstępnie obliczonych współrzędnych.

Sketcher jest inny. Formuły i powyższe konstrukcje pomocnicze nie są potrzebne. Aby zrozumieć tę różnicę, najlepiej skonstruować trójkąt samodzielnie.

Pierwszy szkic: trójkąt
Do wykonania szkicu potrzebny jest otwarty dokument. Gdy nie ma otwartego dokumentu, zostanie utworzony nowy, poprzez kliknięcie na. Należy wybrać stanowisko pracy Sketcher:



Nowy szkic zostanie utworzony po kliknięciu na. Pojawi się okno dialogowe, w którym można wybrać orientację nowego szkicu w przestrzeni 3D. W tym przypadku nie ma to znaczenia, więc można potwierdzić płaszczyznę X-HY. Nowy pusty szkic zostanie utworzony i otwarty w trybie edycji. Zostanie wyświetlona siatka z układem współrzędnych z czerwonym punktem początku.

W programie Sketcher można narysować dowolny trójkąt za pomocą narzędzia polilinia i określić jego właściwości w kolejnym kroku. Każde kliknięcie w płaszczyźnie rysowania ustawia wierzchołek. Trójkąt musi zostać zamknięty. Tak więc w przypadku ostatniej linii potrzebne jest kliknięcie na pierwszy utworzony wierzchołek. Przed kliknięciem, w pobliżu kursora myszki powinien być widoczny czerwony punkt.



W programie Sketcher można narysować dowolny trójkąt za pomocą narzędzia polilinia i określić jego właściwości w kolejnym kroku. Każde kliknięcie w płaszczyźnie rysowania ustawia wierzchołek. Trójkąt musi zostać zamknięty. Tak więc w przypadku ostatniej linii potrzebne jest kliknięcie na pierwszy utworzony wierzchołek. Przed kliknięciem, w pobliżu kursora myszki powinien być widoczny czerwony punkt.

Stworzony trójkąt jest elastyczny. Punkt można chwycić myszką i przeciągnąć dookoła. Boki trójkąta podążają za wierzchołkiem. To samo można zrobić z linią.

Każda długość boku może być teraz łatwo zdefiniowana poprzez zaznaczenie go myszką: zaznaczony element zmienia kolor na zielony. Po kliknięciu na narzędzie definiujące długość otwiera się okno dialogowe i można wprowadzić żądaną długość. Poniższy rysunek przedstawia trójkąt o długości poszczególnych boków ustawionej na 35mm, 27mm i 25mm. Linia podstawowa została ustawiona poziomo poprzez jej zaznaczenie i kliknięcie na narzędzie wiązanie poziome.



Te definicje długości nazywane są wiązaniami. Wiązania są używane do określenia stałej konstrukcji na podstawie danych wejściowych o elastycznej geometrii. Szkicownik podaje wszystkie wiązania potrzebne do zdefiniowania dowolnego rodzaju trójkąta. Tylko obszar nie może być użyty do zdefiniowania jednego z nich. Tak więc utworzony trójkąt może zostać przedefiniowany przez zmianę wartości wiązania lub przez usunięcie wiązania i dodanie innych. Tutaj znajduje się lista trójkątów o innych określonych właściwościach. Nie jest problemem przekształcenie właśnie utworzonego trójkąta w jeden z nich.


 * Podano jeden lub dwa kąty: Należy wybrać dwa boki trójkąta. Kliknięcie na [[Image:Constraint_InternalAngle.png|32px]] otwiera okno dialogowe do ustalenia wartości tego kąta.




 * Prawidłowy trójkąt: Trzeba wybrać dwa boki trójkąta. Kliknięcie na przycisk  [[Image:Constraint_Perpendicular.png|32px]] ustawia kąt prosty pomiędzy dwoma bokami.




 * Równoboczny: Jeden bok musi być ustawiony na określoną długość. Następnie należy wybrać wszystkie boki. Kliknięcie przycisku [[Image:Constraint_EqualLength.png|32px]] definiuje dwa ograniczenia równej długości w celu nadania wszystkim bokom tej samej długości.




 * Trójkąt równoramienny (dwie identyczne długości) o danej wysokości: Wybierz najpierw dwa boki o tej samej długości. Kliknięcie na [[Image:Constraint_Symmetric.png|32px]] ustawia równość między dwoma bokami. Następnie wybierz linię bazową i wierzchołek i kliknij na narzędzie 32px długości.



Wiązania można wybrać klikając na symbol lub klikając na liście wiązań. Można je usunąć lub też zmodyfikować wartość po dwukrotnym kliknięciu. Dany trójkąt może być później zmieniony na inny typ trójkąta poprzez edycję lub zmianę wiązania. Szkicownik jest również elementem metody parametrycznego modelowania w programie FreeCAD. To, co zostało stworzone, może być łatwo zmienione w późniejszym czasie, jeśli np. potrzebny jest jakiś wariant projektu.

Przedstawione powyżej trójkąty mają białe linie. Świadczy to o tym, że na szkicu pozostały pewne stopnie swobody. Można to sprawdzić ciągnąc za niektóre linie lub punkty. Jeśli linia lub punkt porusza się, nie jest on w pełni związany. Szkic bez pozostawionych stopni swobody zmienia kolor na zielony.

W trójkącie równoramiennym brakuje ustawienia długości linii bazowej i może się on swobodnie poruszać i obracać w płaszczyźnie rysunkowej szkicownika.

Jeżeli zdefiniowano właściwości trójkąta, należy go jeszcze unieruchomić w płaszczyźnie rysunkowej. Płaszczyzna rysunkowa szkicownika posiada układ współrzędnych. Początek układu współrzędnych jest widoczny jako czerwona kropka w środku różowej osi x i jasnozielonej osi y. Najprostszym sposobem na naprawienie tego, jest wybranie wierzchołka i kliknięcie na. W ten sposób dodaje się poziomą i pionową odległość od wierzchołka do początku układu współrzędnych. Trójkąt może mieć jeszcze pewien stopień swobody obrotu. Zatem jeden bok potrzebuje poziomego lub pionowego ograniczenia lub określonego kąta do jednej z osi układu współrzędnych. Następna ilustracja przedstawia szkic w pełni związany. Wszystkie linie i wierzchołki mają teraz kolor zielony.



Więcej na temat wiązań
Szkicownik nie zna formuł trójkątów pochodzących z Wikipedii. Zamiast tego ustawia układ równań dla dwuwymiarowych współrzędnych w oparciu o podane wiązania. Ten układ równań jest następnie rozwiązywany numerycznie.

W ten sposób można rozwiązać wiele różnych problemów geometrycznych. Ale jest też pewna wada. Jeśli zestaw równań posiada wiele rozwiązań, możemy otrzymać coś zupełnie innego od tego, czego oczekujemy. Jest to szczególnie irytujące, gdy ten sam wzór ma być używany dla różnych wymiarów. Typowym symptomem jest to, że po zmianie wiązania długości, szkic przechodzi w coś zupełnie innego. Prostym przykładem jest podział odległości na trzy równe części. Poniższy rysunek przedstawia trzy linie w rzędzie z ustawionym ograniczeniem równości i ograniczeniem równoległym. Całkowita odległość jest ustawiona na 10 mm.



To działa dobrze, o ile wprowadzane są tylko większe odległości. Gdy odległość jest zmniejszona powyżej pewnego stosunku, linie złożą się razem. Tak więc nie otrzymujemy już jednej trzeciej danego dystansu, lecz samą odległość lub dwie trzecie tego dystansu. Niektóre linie naszego rzędu zmieniły swoją orientację. Daje to wciąż prawidłowe rozwiązanie dla zestawu ograniczeń, ale nie jest to zamierzone. Pokazuje to poniższy obrazek tego samego szkicu. Ograniczenie długości zostało ustawione na 1000mm, a następnie zredukowane do 5mm.



Rozwiązaniem jest zdefiniowanie kąta 180° pomiędzy liniami przegrody jako zamiennika ograniczenia równoległego. Ograniczenie 180° ma tylko jedno rozwiązanie. Szkic jest teraz odporny na duże zmiany odległości. Należy powiedzieć, że w stosownych przypadkach również wiązanie kąta 0° służy do tego samego celu.



Wiązanie 180° jest rozwiązaniem dla wielu problemów. Niektóre starsze wersje FreeCAD mają problemy z pokazaniem ograniczenia 180° w płaszczyźnie szkicownika. W większości przypadków łuk 180° jest nie pokazany zgodnie z oczekiwaniami w płaszczyźnie rysunkowej szkicownika. Jest to znany problem dla wersji FreeCAD poprzedzającej wydanie 14.3613.

W przypadku kilku wymiarów przyrostowych w linii prostej, może być wskazane narysowanie najpierw zygzakowatej linii, a następnie ustawienie ograniczeń 180°. Pomaga to, bowiem nie należy zapominać o jednym z nich lub ustawiać dwukrotnie tego samego.

Poniższa tabela przedstawia kilka kombinacji wiązań dla definicji prostego kolanka. Kombinacja ta została przetestowana poprzez powiększenie wymiaru poziomego o długości 10mm do większych wartości, aż do odwrócenia orientacji kolanka. W tabeli dla każdej z przedstawionych kombinacji wiązań dokumentuje się zmienioną długość w której następuje odwrócenie.

Badanie wykazało, że większe zmiany wiązań wymiarowych mogą powodować przerzucanie się niektórych linii szkicu z powodu wielu rozwiązań podstawowego układu równań. Jedynymi wiązaniami, które zachowują orientację elementów, do których są stosowane, są ograniczenie kątowe oraz ograniczenia wymiarów poziomych i pionowych. Różnice pomiędzy innymi wiązaniami dotyczącymi zachowania orientacji są niewielkie.

Zalecenie: ''' Należy stosować wiązania kątowe oraz poziome i pionowe wiązania wymiarowe, w miejscach krytycznych w celu sporządzenia szkicu odpornego na zmiany wymiarów. '''

Problemy związane z łączeniem wiązań
Czasami dwa lub więcej wiązań definiuje tę samą właściwość. Przykład może być wykonany na dwóch połączonych liniach, gdzie punkt połączenia jest punktem centralnym wiązania symetrycznego dla punktów końcowych linii. Linie te mają teraz jednakową długość i są równoległe. Wszystko to jest konsekwencją wiązania symetrii. Co się stanie, jeśli te dwie linie mają już wiązanie równości i wiązanie równoległe, a wiązanie symetrii również zostanie dodane? Teraz właściwość równoległa jest zdefiniowana przez dwa wiązania, a równa długość jest również zdefiniowana przez dwa wiązania. W zasadzie podstawowy układ równań powinien mieć rozwiązanie. Ale mogą pojawić się problemy obliczeniowe. Można to sprawdzić, próbując przesunąć linie. W większości przypadków linie są zamrożone, nawet jeśli szkicownik nadal zgłasza kilka stopni swobody.

Powyższy przypadek pokazuje problem, który wydaje się być trudny do rozwiązania dla programistów szkicownika. Użytkownik musi więc uważać, aby uniknąć takich sytuacji. Szkice z nadmiarowymi wiązaniami zachowują się nieoczekiwanie i problematycznie. Objawem tych nadmiarowych wiązań jest powyższy stan zamrożenia lub zgłoszenie nadmiarowych wiązań po zmodyfikowaniu innego obiektu na szkicu.

Ogólnie rzecz biorąc, szkicownik wydaje ostrzeżenie, gdy wykryte zostaną zbędne wiązania. Ale ten mechanizm wykrywania wydaje się nie działać we wszystkich przypadkach. Kiedy problem zostanie rozpoznany, można go uniknąć, usuwając tylko nadmiarowe wiązania. Czasami konieczne jest wybranie innej kombinacji wiązań

Poniższe przypadki są źródłem zbędnych wiązań:


 * Wiązanie równości dla dwóch promieni tego samego łuku.
 * Wiązanie symetrii dla dwóch promieni tego samego łuku.
 * Wiązanie symetrii w połączeniu z więzami równoległymi, równości i / lub prostopadłymi.

Inny problematyczny przypadek to podobieństwa z punktem przecięcia w nieskończoności. Możliwe jest ustawienie wiązania 180° dla dwóch równoległych linii bez punktu przecięcia. Jest to nie zalecane. Zamiast tego powinien być użyty kąt względem innej linii lub osi.

Innym problemem jest zmiana orientacji kątów. Może się to zdarzyć w przypadku zmiany kąta powyżej 180°. Robiąc to w mniejszych krokach, można uniknąć tego problemu.

Linie konstrukcyjne - przykład krok po kroku
W pierwszej części pokazano, że konstrukcje pomocnicze nie są konieczne dla trójkąta. Niemniej jednak szkicownik udostępnia geometrię konstrukcji, która jest przydatna przy bardziej złożonych problemach. Każda linia może zostać przekonwertowana na linię konstrukcyjną za pomocą przycisku. Linie konstrukcyjne są pokazane na szkicu w postaci niebieskich linii. Mogą one być używane do tworzenia wiązań w taki sam sposób jak inne linie, ale nie są pokazywane i nie są używane po zamknięciu szkicu.

Zadanie polega na wykonaniu prostokąta o długości boku o złotym stosunku. Wikipedia pokazuje jak skonstruować dwie linie o stosunku długości odpowiadającym złotemu stosunkowi.



Szkicownik jest doskonałym narzędziem do skonstruowania prostokąta o złotym stosunku długości boku. Rozmiar prostokąta może być później zmieniony bez konieczności tworzenia nowej konstrukcji. Kroki konstrukcyjne dla złotej proporcji według Wikipedii są następujące:


 * 1) Mając odcinek AB, skonstruuj prostopadłą BC w punkcie B, przy czym BC ma połowę długości AB. Narysuj przeciwprostokątną AC.
 * 2) Narysuj łuk ze środkiem C i promieniem BC. Ten łuk przecina przeciwprostokątną AC w punkcie D.
 * 3) Narysuj łuk ze środkiem A i promieniem AD. Łuk ten przecina pierwotny odcinek linii AB w punkcie S. Punkt S dzieli pierwotny odcinek AB na odcinki linii AS i SB o długości w złotym stosunku.

Oto wyjaśnienie krok po kroku, jak można to zrobić.


 * Stwórz nowy szkic, jak wyjaśniono na przykładzie trójkąta.
 * Narysuj prostokąt na szkicu. Użyj przycisku [[Image:Sketcher_CreateRectangle.png|32px]]. Poniższy rysunek przedstawia prostokąt. FreeCAD dodał ograniczenia poziome i pionowe do prostokąta. Nie ma możliwości obracania tego prostokąta.



Prostokąt powinien pozostać w środku układu współrzędnych. Aby to osiągnąć, do poziomej linii dodaje się ograniczenie symetrii. Dokonuje się tego poprzez wybranie najpierw dwóch wierzchołków linii poziomej, a następnie pionowej osi układu współrzędnych. Wiązanie symetrii zostaje dodane przez kliknięcie przycisku. To samo dzieje się z linią pionową, lecz teraz zostaje wybrana oś pozioma jako oś symetrii. Poniższy obrazek przedstawia wynik. Prostokąt pozostaje teraz w środku i można go tylko zmieniać jego wielkość, ale nie ma możliwości aby go przesuwać.



To było przygotowanie do budowy prostokąta. Górna pozioma linia powinna być odległością AS z konstrukcji złotej. Będzie potrzebna dodatkowa linia do przedstawienia odległości SB. Jest ona narysowana nieco pochylona, jak pokazano poniżej. Unika się w ten sposób automatycznego wiązania do poziomu. Zamiast tego linia ta powinna być później związana pod kątem 180°, aby uniknąć istnienia wielu rozwiązań dla skonstruowanego połączenia wiązań. Jeśli linia jest rysowana z wiązaniem poziomym, szkicownik będzie później narzekał na dodanie wiązania o kącie 180°. W takim przypadku wiązanie poziome musi zostać usunięte. Obrazek pokazuje, jak dodać wiązanie kąta, wybierając dwie linie i klikając na przycisk. Po dodaniu linii, często wskazane jest przeciągnięcie jej za pomocą myszy. Można to łatwo wykonać, jeśli linia nie jest dołączona do innych narysowanych elementów. Jeśli linia nie jest podłączona bezpośrednio do innych linii, mogą pojawić się problemy w późniejszych krokach konstrukcji części.



The last line is not part of the rectangle. It is therefore necessary to convert it into a construction line. Selecting the line and clicking at the button does the conversion.



The line has now a blue color as visible below. The recipe from Wikipedia for the golden ratio requires a line half of the distance AB. In order to get a reference point for this, an additional vertex is set at the line with the tool. This is shown below.



The reference point should stay at the center of the distance AB. This will be achieved by selecting first the two endpoints of the distance AB and third selecting the center point. When all three points are selected in the right sequence, the symmetry constraint can be set at clicking at the button, as shown below.



The Picture below shows already the second side BC of the construction triangle. This line was drawn as described above and converted to a construction line. This line must have a vertical constraint as visible in the picture. This can be easily achieved by drawing the line nearly vertical. If the line is nearly vertical a vertical constraint symbol is shown and set by the Sketcher when finishing the line at this state.

The line BC must have half of the length of AB. There is only a reference point available for this purpose, so the equality constraint can not be used. The equality constraint would need a line with this length as reference, which is not available in the construction. Therefore the classical arc is used to define the length BC. The picture below shows the drawing of the arc. The arc-tool is used. First the center point is set at B. The point should be visible beneath the arc-tool at clicking at B. Often the arc-tool has not has to be not directly over the target point but a little beneath, in order to get the coincidence point visible. Second the radius of the arc is defined by setting the next point at the reference point. The last point of the arc is set in the neighborhood of the point C. It is important, that the first two points are fixed to C and the center point. This should be tested with dragging at the arc after finishing it.



In order to define the length of BC, the line must end at the arc. This will be done by setting a coincidence constraint between the last arc point and the C point as shown below. Both points have to be selected and the create a coincidence button has to be clicked.



The next picture shows the ready triangle. The hypotenuse AC is already drawn and converted to a construction line.



Now step 2 of the Wikipedia recipe has to be constructed. A second arc has to be drawn with the center point at C and the starting point at B. The last point should be end at the hypotenuse as shown in the picture below.



The drawn arc was converted to a construction line. Now step 3 of the Wikipedia recipe starts with drawing the last arc as shown in the picture below. The radius of this arc has to be defined with the above constructed point on the hypotenuse. The last point will usually not end at a corner of the rectangle. But this is not a problem, as it will be fixed later. The last point may set as shown below.



Now the final step has to be made, in order to made the horizontal line of the rectangle equal to the distance AS. This is shown below by setting a coincidence constraint between the end of the last arc and the corner of the rectangle.



Now the vertical line has to be made the length of the distance SC. Setting an equality constraint by selecting the button as shown below, will do this.



The next picture shows the rectangle with a side length ratio equal to the golden ratio. The rectangle should have only left one degree of freedom. So at dragging at it, it should only change its size but not move. If a certain size of one side is needed, a length constraint can be added to this side. Other wise the sketch is ready and can be closed. Only a rectangle should than be visible in the FreeCAD window.



Dynamiczny szkic, ćwiczenie
Powyższy przykład wprowadził linie konstrukcyjne. Omówiono teraz kilka ważnych rzeczy, które mają na celu stworzenie dynamicznych szkiców. Oto ćwiczenie, które ma na celu nabycie praktyki w pracy z szkicownikiem. Celem jest zrobienie szkicu dla czegoś w rodzaju specjalnej ramy, jak pokazano poniżej.



Powinny istnieć tylko trzy wymiary potrzebne do zdefiniowania konstrukcji. Aby ułatwić zmianę wymiarów, można zmienić nazwę wprowadzonych ograniczeń na coś zapadającego w pamięć. Wystarczy zaznaczyć ograniczenie w widoku listy i wcisnąć. Wiązanie można nazwać na przykład Grubość. Poniższy rysunek przedstawia wymiary. Szczyt po prawej stronie powinien mieć dwa razy większą grubość niż ściana.



Szkic powinien wyglądać zgodnie z założeniami również po zmianie kluczowych wymiarów np. na 2000mm i z powrotem na 30. Aby osiągnąć ten cel, może być konieczne użycie wiązań kątów w wybranych miejscach. Poniższy rysunek przedstawia szkic, który nie był odporny na takie zmiany. Nie nadaje się on teraz do użytku. Aby odzyskać oryginalny stan, można użyć przycisku cofania.



Powyższy szkic nie nadaje się do zastosowania w przypadku Środowiska pracy Part Design. Tylko profil bez przecinających się linii jest dopuszczalny. Linie konstrukcyjne mogą się przecinać. Nie są one używane do tworzenia brył.

Jednym z głównych zastosowań Szkicownika jest budowa części w obrębie stanowiska pracy Part-Design. Istniejąca już geometria może być wykorzystywana podobnie jak linie konstrukcyjne. Ponieważ ten poradnik skupia się bardziej na podstawowej funkcjonalności szkicownika, spójrz tutaj na wykorzystanie zewnętrznej geometrii: Szkicownik zewnętrzny.